Honkbal in de zon, kan het nog beter?

Ja winnen! Helaas is ons dat ook deze wedstrijd onthouden maar ach, eerst een ochtendwandeling in het zonnetje naar de altijd mooie Inner Harbour en lekker even langs de waterkant zitten. Gelijk doorgelopen naar het Ball Park en daar ruim een uur naar een hele rij kinderen gekeken die met hun little league team een rondje om het veld mochten lopen. Op het laatst werden er wat staffmembers nerveus want ja, krijg maar eens een paarhonderd kinderen tussen de 4 en 10 jaar oud te laten doen wat jij wilt. Ja dan kan het weleens zo zijn dat het allemaal wat later wordt dan gepland.

Maar dat viel allemaal wel mee, ze gingen op tijd de lijntjes trekken en ook werd het volkslied op tijd ingezet. Wederom door een American Idol, dit keer Danny Gokey die met een wat onvaste stem zong. Het hotel waar wij zitten staat op de achtergrond en ergens in een kamer achter dat schuine dakje zitten wij op de 14e etage. Welke kamer.....we zouden het niet weten! Halverwege de wedstrijd zijn we Dave op gaan zoeken. We ontmoetten daar ook Mike, die we een paar jaar eerder ook al zagen. Helaas hebben de Orioles met 5-1 verloren (oooops we did it again) en we weten nog niet of we de wedstrijd morgenavond live gaan zien of op tv, met de lichten uit en de gordijnen open....voor de sfeer. Het was erg gezellig om even met Dave een hapje te eten. Hij is met pensioen en kampeert nu in Baltimore om alle thuiswedstrijden van de Orioles te zien. Als ze buiten de stad spelen is hij bij zijn bijna 97 jarige moeder. Ja, als je normaal in Santa Monica woont is Baltimore best een eindje weg om naar je moeder te gaan op zondag. Morgen bellen we even met British Airways want ze waren vandaag gesloten. We hopen uberhaubt dat onze vlucht vertrekt nu die vulkaan weer opspeelt.......