Vuurwerk!

Vandaag is er niet zoveel gebeurd want na een week hadden we niet zoveel meer om aan te trekken dus het werd een wasmiddag. Toen we na een hele hobbelige I99 vanuit Stockton in het Holiday Inn in Fresno aankwamen heb ik er gelijk een wasje ingegooid! Het werden er drie en alle kleertjes liggen netjes gevouwen weer te wachten tot ze de koffers in kunnen. Tja, een maand op vakantie zonder te wassen gaat nou eenmaal niet.

Het hotel zit tot aan de nok toe vol met getatoeerde mensen en die zijn voor de 2010 Fresno tattoo convention. Het is een soort van Miami Ink maar dan in Fresno CA.

Oh, nog even wat rechtzetten: gisteren gingen wij weg toen het hometeam nog met 5-0 voor stond maar vanmorgen in de krant lazen we dat ze met 12-5 hadden verloren. Vanavond hebben we in een mooi ballpark een aardige wedstrijd gezien zonder het af te niften van de kou en het hometeam heeft nu echt gewonnen.

Na afloop gingen de lichten uit en kregen we vuurwerk. Altijd leuk toch!

Morgen naar LA en dan wordt het gelukkig nog een beetje warmer dan vandaag.

Nog maar een dag....

.....en dan wordt het wat warmer. Nu zitten wij weer op te warmen in het hotel na een wat trage wedstrijd van de Stockland Ports tegen de Bakersfield Blaze. Gelukkig wonnen ze wel anders zou het wel erg lullig zijn om de kou te trotseren voor de derde wedstrijd op rij om weer een thuisspelend team in een bijna leeg ballpark te zien verliezen. En de dame die het volkslied zong, achossie ze moet gewoon nog even oefenen en dan kan ze vast over een tijdje wel wijs houden.

Vandaag zijn we even wat gaan winkelen in een Westfield Mall voordat we naar Stockton reden. Westfield is hier aardig aan de weg aan het timmeren en ook dit was een prachtig winkelcentrum.

Ik ben vandaag verwend: ik kreeg van William allemaal glimmende armbanden en een grappige ketting en vanavond ben ik ook weer een leuke Mascotte rijker. Vanavond ons eerste magneetje gescoord en voor het allereerst in al die jaren honkbal kijken, hebben wij een T-shirt gevangen die het publiek in werd gegooid. Een klein maatje L dus het is er één voor mij.

Nou, dat was ongeveer het spannendste wat er gebeurde maar dat is precies wanneer wij het naar ons zin hebben: beetje winkelen, beetje honkbal kijken en eh.. een beetje in de zon zitten.

Morgen naar Fresno en dat ligt iets meer naar het zuiden dus fingers crossed!

Het eerste avontuur!

WilleBill gaan graag in het voorjaar op vakantie omdat ze niet zo tegen de hitte kunnen. April in Californie en zéker in Nevada zou toch aan de wensen moeten voldoen denk je. Nou, niets is minder waar. Door het slechte weer hebben wij de dinsdagwedstrijd verplaatst naar de maandag en dinsdag hebben we gewinkeld en zijn we voornamelijk binnengebleven door de storm. Eerst even tanken en ontbijten voordat we de bergen overgaan. Omdat William mij tijdens een hap brood vreselijk aan het lachen maakte, stikte ik bijna en was ik helemaal paars. Pffffft ik zag al een tunnel met licht aan het einde brrrrrr. Na het ontbijt was het wel koud, 57 graden, en toen wij naar de auto liepen sneeuwde het een beetje. Goh, leuk om wat op te schrijven grapten we nog. De prachtige bergpas die wij maandag reden, moesten we nu terugrijden naar San Jose. We zagen op de heenweg wel borden staan voor snow chains en ook nu werden we met lichtborden gewaarschuwd maar we dachten dat het alleen om de trucks ging. Toen het flink ging sneeuwen moesten we wel lachen maar toen halverwege de weg afgesloten was en er allemaal mannetjes in gele jassen stonden die zeiden: zonder kettingen mag je niet verder....toen keken we elkaar wel wat bevreesd aan. Gelukkig verkochten ze voor "slechts" $50 sneeuwkettingen en legden ze deze er heel vriendelijk omheen. Met 30 mijl per uur reden we door dezelfde prachtige bergpas (hoogste punt 7239 foot en 23 graden fahrenheit) waar nu niet veel van te zien was. Na twee uur waren we het flink zat en gelukkig zagen we dat er flink wat mensen stilstonden. Ook daar was een hele vriendelijke meneer die ons hielp om onze kettingen er weer af te halen. Ruim anderhalf uur langer dan wij dachten kwamen we in San Jose aan. En wat denk je: alle hotels vol! Er was een conferentie en de Holiday Inn Express was een omgebouwd Motel 6 met de deuren aan de buitenkant: NO WAY!! De vriendelijke meneer bij het Hilton stuurde ons naar het vliegveld waar we nu in een Courtyard zitten op te warmen.

Jaja, we zijn ook nog naar een wedstrijd tussen de San Jose Giants en de Stockton Ports geweest. Het was slechts 59 graden en met wat kleding over elkaar aan hebben we het een hele tijd - zelfs tijdens de regen - uitgehouden. Het was zo'n leuk ball park joh en het thuisspelende team werd vorig jaar kampioen. Ooooops we did it again: in de 7e inning stonden ze met 3-0 achter en rillend van de kou (het was inmiddels 55 graden) gingen we richting auto. De GPS bracht ons weer bij ons hotel en ja, onze benen en voeten zijn nog steeds gevoelloos van de kou. Ach jongens, we hebben het naar ons zin maar een paar graadjes warmer mag van mij. Morgen blijven we in de buurt want dan gaan we naar Stockton om een thuiswedstrijd van de Ports te kijken. Het wordt morgen overdag rond de 19 graden dus wie weet houden wij het in de avond ook wel vol.

Weinig beleefd maar toch een heerlijke dag!

Vandaag eerst:

en daarna:

en toen:

daarna even lekker:

Heerlijke niets-aan-de hand-dag!!

Onverwacht mooie bergrit!

Omdat de spits rond San Francisco nogal druk kan zijn, pakte ik de koffers op mijn gemakje in en hebben we ook rustig ontbeten. De rit naar Reno was in eerste instantie vrij saai maar daarna reden we door prachtige naaldbossen en ineens zaten we zo hoog dat er zelfs nog sneeuw lag. Beneden in SF was het al 77 graden en hier was het ineens naar 58 gezakt. Ondanks de hobbels en butsen in de weg amuseerde William zich prima met het achterna zitten van een knalgele pickup truck. Voor we het wisten waren we zo'n 5 uurtjes later in Reno waar we eerst zonnebrand oppikten bij een Walmart.

De zonnebrand van Clinique die ik altijd gebruik is hier in geen velden of wegen te vinden dus dan maar Coppertone.
Omdat het morgen vrij koud wordt besloten we om vanavond naar de Reno Aces te gaan in plaats van morgen. Het was al flink aan het waaien en als de temperatuur een voorbode is van morgen, hebben we de goede keuze gemaakt. Allereerst mijn 3e mascotte - Archie dit keer - en William zijn derde cap gescoord voordat wij ons tegoed deden aan een Cheese Steak. In de eerste inning stonden de Aces met 6-0 achter en toen wij in de zesde inning weggingen hadden ze pas 3 punten gescoord. Het spel was nou niet echt om over naar huis te schrijven en er werden echt rookie fouten gemaakt bij het fielden. Ach, dat soort wedstrijden zitten er ook bij maar op dit moment zijn ze in de 8e inning bezig en staan ze met 9-4 achter. In het hotel ben ik meteen gaan gokken en ik heb nu 20 dollar winst. Morgen ga ik kijken of ik weer wat leuks kan winnen. Wie het kleine niet eert.......

Three up, three down!

Vanmorgen waren we wat vroeger wakker maar echt gek was dat niet na een volle acht uur slapen. Zouden we nu in een ritme zitten? Op ons gemakkie een kop koffie gezet en geen haast gemaakt want de winkels gaan toch niet voor tienen open op zondag.

Na het ontbijt liepen we in 10 minuutjes naar de beginhalte van de cable car om naar de baai te gaan. Het was al heerlijk weer en terwijl ik in de rij ging staan voor een kaartje, stond William in de rij voor het curieuze vervoermiddel. Met twee dagpassen sloot ik bij William aan en heb een leuk filmpje gemaakt. Na 3 kwartier was hij nog niet ge-upload dus dat filmpje heb je tegoed.

Fishermans Wharf is nog steeds erg toeristisch maar het blijft toch leuk. Zeker de zeeleeuwen die daar een kolonie hebben zijn net een kampvuurtje. Ik kan mijn ogen er niet vanaf houden. De zon ging goed branden en met een nieuwe cap voor William hebben we in de schaduw een lekkere clam chowder gegeten. William uit een cup, ik uit een zuurdesem broodje: heerlijk!

Omdat het nu wel erg warm werd, zijn we na een paar uurtjes met een gewone Muni tram weer richting het hotel gegaan. De twee oude mutsen moeste even met de voetjes omhoog.

Om 14:00 uur riep William ineens: Het is al begonnen!! Wij dachten van een avondwedstrijd te gaan genieten maar oeps......hij begon dus om 13:05! We sprongen in een taxi en na 10 minuten schoven wij aan in sectie 122 tijdens de top van de 4e inning. Het was best spannend maar helaas verloren de Giants van de Indians met 2-0. Vandaar dus de titel: drie wedstrijden gezien en bij alle drie heeft het hometeam verloren. Ooooops, we did it again.

Na de wedstrijd zijn we een stuk richting het hotel gaan lopen maar we moeten het niet overdrijven en zeker niet in een stad waar je 40 graden omhoog moet lopen. Aan het begin van Market zijn we weer op het OV gestapt, een rail-bus dit keer, en in een paar minuten waren we er. We hadden er zéker een uur over gelopen pfffffffttttt.

Na en heerlijke fish en chips liggen we uit te buiken op bed en je raadt het al: Honkbal te kijken.
Jajajaja, we zijn lui en hebben geen conditie maar ons excuus: William heeft al 3 maanden last van zijn rug en hij moet rustig aan doen. En ik.....nou vooruit dan maar: ik ben gewoon lui!

Morgen een rijdag naar Reno. Ik kijk al uit naar alle slotmachines!

Twee dooie vogeltjes!

Vannacht hebben we voor de tweede keer op rij 10 uur geslapen en dat is vrij uitzonderlijk voor ons. Ach, we zullen het nodig hebben denk ik.

Onze nieuwe GPS brengt ons zó richting de I80 en voor we het weten zitten we in Oakland heerlijk in het zonnetje naar een wedstrijdje te kijken. Ik noemde de pinch runner een designated runner en William bescheurde zich. Een enkeling die dit leest zal ook lachen maar de rest zal denken: Wáár hébben ze het ín gódsnaam over! Lang verhaal, google het maar ;)

Een haarloos hoofd kan niet zo heel goed tegen een uur in de zon, wel met zonnebrand maar zonder cap op, en toen we de trappen opliepen ging mijn mannetje bijna tegen de vlakte. Nu waren het flink steile trappen maar toch de volgende keer wat eerder je kruin bedekken liefje!

Onderweg naar San Francisco kwamen we in een lelijke opstopping terecht vóór de toll booths van de Oakland Bay Bridge. Ik ben al niet dol op die sandwich brug (die instortte tijdens een aardbeving een paar jaar terug) maar nu hoefttie van mij helemaal niet meer. Veel mensen probeerden vie de Carpoolbaan de lange wachtrijen te omzeilen maar die keken beteuterd toen zij aan het einde door een heel cordon politie agenten werden tegengehouden: minimum fine $271!!

Het hotel is weer een prachtige aanrader! Hotel Nikko is stijlvol zonder opschmuck en de service is prima! Voor $40 per nacht konden we een upgrade nemen en we zitten nu in een Nikko King op de Nikko Floor met gratis internet en ontbijtbuffet. Ach, dat scheelt weer want het parkeren is hier per nacht duurder! We zitten op de 20ste etage en het uitzicht is fantastisch!

We zijn even naar macy's gegaan om te kijken of ze hier wel Clinique zonnebrand hadden maar onverrichter zaken liepen we naar market waar we de Westfield Mall een bliksembezoek brachten. Op weg naar ons oude vertrouwde Canterbury hotel liepen we tegen de Nike store aan en dat blijft toch altijd wel grappig, voor mensen met afgetrainde lichamen dan....

Het Canterbury hotel is nu een Westin (was een Best Western) geworden en helaas met de hotelbar ook de barkeeper verdwenen. Als wij in SF waren gingen we altijd even een biertje drinken bij Bill. Jammer, ik was benieuwd of hij ons (weer zogenaamd) zou herkennen.

Het is zaterdagavond in een bruisende stad maar de Teixeiraatjes zijn een beetje moe. Een paar uur per dag zon en buitenlucht doet ons gapen en we zitten nu als een dood vogeltje naar Honkbal te kijken. Ach, morgen nog een hele dag van de stad genieten! Met de tram naar de baai en met uitzicht op Alcatraz zijn we zo weer een halve dag verder.

Morgenavond gaan we naar de Giants dus dan slapen we wat later ;)

Onze eerste bestemming, onze eerste wedstrijd!

Gisteravond vergat ik mijn BlackBerry uit te zetten en om 12 uur vannacht stoof ik als een zombi mijn bed uit omdat er ineens een collega in Nederland belde. Niet dat ik kon zien wie er gebeld had maar ik zag 'unknown number' en dan weet ik genoeg. Gelukkig heeft dit incidentje niet onze nachtrust verstoord. We hebben lekker geslapen en waren om 7 uur wakker.

Lekker rustig aangedaan, bakkie koffie gezet en William heeft een route uitgeschreven voor een Barnes & Nobles (voor een Rand McNally roadmap) en een Best Buy. Bij deze laatste winkel hebben wij een gps-systeem van Garmin gekocht. We hebben onze TomTom bij ons maar eh......in het vliegtuig kwam mijn lieve mannetje er tot zijn grote schrik achter dat hij nog steeds het NL kaartje erin had zitten. Die van de VS ligt lekker thuis..... Ach, deze nieuwe gps is ook voor dit tutje want je kunt hem ook gebruiken als je wandelt of fietst. Nu doe ik dat niet zoveel maar ik verdwaal wel snel ;)

Na het inchecken in het mooie sfeervolle Citizen hotel zijn we naar het oude centrum van Sacramento gelopen en dat was best grappig maar erg toeristisch. Na deze warme, zonnige maar flinke wandeling zijn wij in het hotel even af gaan koelen om daarna op ons gemakje naar een Outback restaurant te rijden.

Van daaruit een klein stukje doorgereden voor onze eerste wedstrijd van deze vakantie: De Sacramento River Cats tegen de Reno Aces. We hebben hem niet helemaal afgekeken want dat tijdverschil heb je niet zomaar even van je afgeschut.

Het is nu half 10 en William zit op de achtergrond met zware oogleden naar sport op ESPN te kijken. Mijn ogen zijn ook zwaar aan het worden dus ik ga jullie welterusten zeggen vanuit de hoofdstad van Californië. Morgen rijden we naar Oakland voor een middagwedstrijd van de A's.

Lange dag, héél lang!

Nou, de kop is eraf: We zijn in San Francisco!

Vanmorgen ging om 7 uur Engelse tijd het wekkertje en om kwart over acht stapten we in de taxi naar het vliegveld. We hadden - afzonderlijk van elkaar - enorme wachtrijen in gedachten maar niets was minder waar. Om 9 uur zaten we ingecheckt en al, aan een echt Engels ontbijt dat bediend werd door mooie Oostblokdames. Bij het inchecken werd desgevraagd geantwoord: No delays!

Ook de douane was geen enkel probleem en om half 12 zaten we in het vliegtuig. Door het verkeerd tellen van de mensen misten we onze slottijd maar ach, een uurtje later vertrekken was het beste wat wij ooit verwacht hadden. Dezelfde vlucht ging gisteren bijna 7 uur later.

Virgin Atlantic is een ware aanrader. van inchecken tot en met het gedag zeggen bij het uitstappen: er is helemaal niks op aan te merken. Prima service, inflight programma is goed, het eten is weleens slechter geweest maar ze kwamen constant langs met snackjes en drinken. De premium economy is bijzonder goed te betalen.

In het vliegtuig besloten we al om niet door te rijden naar Sacremento, dat zou echt teveel van het goede zijn. ruim 11 uur (incl. vertraging) in een vliegtuig is vermoeiend. Plus dan nog eens het tijdverschil, en vreselijk lang in de rij staan bij een vrijwel lege customs hall. We werden helemaal ondervraagd: You really cross the ocean to watch Base Ball? En wij maar blijven glimlachen...

Met een treintje naar de garage waar de Hertz auto's staan en met een witte Toyota Camry op weg naar een hotel vlak bij het vliegveld. Qua tijd hadden we al halverwege Sacramento gezeten maar het staat allemaal k..... aangegeven.

Keren ging niet makkelijk en een logische weg was niet te vinden. Maarja, we zijn er en het is stralend weer!

Even snel een goede steak gegeten en na een lenzendoosje (jajaja vergeten) en papieren zakdoekjes (jajaja William verkouden) liggen we nu op bed tv te kijken.

Het is half 8 locale tijd (half 5 in Nederland). Dat betekent dat het al héél lang voorbij onze bedtijd is.
Morgen: Sacremento!

Online ingecheckt

We zijn zojuist online ingecheckt en er staan geen vertragingen op de website bij vlucht V019!!

......Maar dan heb je ook wat......

Vanmiddag togen wij om 14.30 met tram 2 en tram 1 naar HS om daar op de trein naar Brussel Zuid/Midi te reizen. Dit viel niet tegen kan ik je zeggen. Nu zaten wij wel eerste klas en daar is echt niks op aan te merken behalve dan onze medepassagiers. Eerst hadden we Klaas die op zeer luide toon erg interessant met zijn vrouw, zijn woordvoerdster Sylvia en nog een paar Jan-Jaaps en andere kérels heeft zitten babbelen.

Daarna kwam een wat oudere dame de trein in die in het Jiddisch, Duits, Frans en Engels met haar hele vrienden en kennissenkring zat te bellen. Overigens was dat niet het ergste. Ze kocht een doosje pringels en deze at zij zó luidruchtig op dat mensen uit andere coupés zich bedachten dat de rein zo kraakte.

Maar wij lachten erom want onze vakantie is begonnen!

Op Brussel Zuid hebben we anderhalf uur moeten wachten. Nouja, moeten niet natuurlijk want we kozen er zelf voor om de trein zo vroeg te nemen. Een uur van tevoren kon je inchecken en omdat we ook in de Eurostar eerste klas zaten konden we gebruik maken van de lounge. Het leek wel een vliegveld: Koffers checken, door poortjes lopen, paspoortcontrole noem maar op. Zelfs in de luxe wagons kregen we net als in een vliegtuig: eten! Natuurlijk was het niet onze vrije keuze om 1e klas te reizen: er was gewoonweg niks anders te krijgen. Ach, het kost een paar centen maaarrrrr....

We zitten nu in een mooi hotel en omdat we onze wedding anniversary vieren - dit jaar alweer 15 jaar - kregen we aardbeien met chocoladesaus en bubbeltjes wijn.

De vakantie is nu echt begonnen, nu maar hopen dat het vliegtuig morgen zonder al te veel vertraging vertrekt naar het zonnige San Francisco!

Morgenmiddag met de trein naar dat eiland, Willeke heeft geen vertrouwen erin dat BA morgenavond ons ook daadwerkelijk overvliegt. Hi, hi.

Bill

Bedankt IJsland!!

In Nederland hebben we over het algemeen geen last van natuurgeweld en ook nu is het prachtig zonnig buiten en lijken we nergens last van te hebben. De aswolk uit IJsland kan echter nog wel 5 dagen roet in het eten gooien en WilleBill moeten woensdagavond al naar Londen om donderdag ochtend met Virgin Atlantic naar San Francisco te kunnen vliegen.

We konden twee dingen doen: afwachten met het risico dat we niet op tijd in Londen aankomen of actie ondernemen en mogelijk wat extra geld kwijt zijn.

Je raadt het al, we hebben voor het laatste gekozen. We weten immers vandaag nog niet of British Airways woensdagavond vliegt dus we hebben treintickets gekocht met de Eurostar.

We denken maar zo: dan begint de vakantie maar gewoon een paar uurtjes eerder vanaf Hollands Spoor in plaats van Schiphol. De trein vertrekt om 14:35 uur en na 5 uurtjes zijn we in Londen. Als we de kaartjes ongebruikt weer inleveren dan krijgen we de helft terug dus echt veel is er niet aan verloren. Ik kan weer een mantelpakje van mijn lijstje schrappen maar als dat het ergste is........

Nu maar hopen dat Virgin ons donderdagochtend naar onze bestemming zal vliegen!!

Last minute wijzigingen

Nét anderhalve week voor vertrek zijn er wat wijzigingen voor de eerste periode in de vakantie. Als jullie kijken naar de URL dan zie je wat we eigenlijk deze vakantie eens wilden doen. Omdat William nu al 3 maanden last van zijn rug heeft leek het ons nou niet zo'n fantastisch idee om dirttrails te gaan rijden in een jeep. Alleen het idee al van de hobbels, bobbels en gaten in de weg deed zijn spieren al opspelen dus we offeren ons idee om Bryce, Zion en nog een paar van die parken op om wat meer honkbal te kijken. Ach, zo wil ik mij wel vaker opofferen. En William, ach die heeft even in een paar uurtjes de hele route van de eerste week omgegooid en we zien nu 3 extra wedstrijden. Heerlijk, we kunnen haast niet wachten!